Tom przedstawia ,,osoby”, ale jeszcze bez wchodzenia w samą akcję dramatu - jest możliwe tylko wtedy, gdy ukazują się nam one jako osoby akcji dramatycznej, a więc wewnętrznie uwarunkowane i określone przez dramatyzm i usytuowanie w teologicznym wydarzeniu dokonującym się w świecie. W wielu miejscach jest to widoczne bez przypominania, w niektórych przypadkach trzeba będzie na to zwrócić uwagę.

Przy omawianiu głównych osób za każdym razem wkracza się na teren obszernych ,,traktatów” teologicznych, których materialnego zakresu nie sposób tu wyczerpać. W tym ,,Programie” można ukazać jedynie ogólny zarys, kontury tych osób, pozwalające zrozumieć rolę odgrywaną przez nie w tym dramacie. Kontury te nie są też ukazywane z myślą o ich późniejszym uzupełnieniu w sensie materialnym; w dalszych rozważaniach będzie chodziło jedynie o dramatyzm zasygnalizowany w tytule tej części - fragmenty przedmowy.